บทที่ 4 ข้อเสนอแห่งพันธมิตร

หลังจากเหตุการณ์วุ่นวายในงานเลี้ยงน้ำชาตระกูลมู่หรง ข่าวคราวเรื่องคุณหนูลี่อิงหลันหักหน้าไป๋ลี่ว์และวางตนอย่างทรงอำนาจก็ลือสะพัดไปทั่วเมืองหลวง ทว่าสำหรับลี่อิงหลัน สิ่งเหล่านั้นเป็นเพียงฉากหน้าเล็กๆ ในเกมล้างแค้นอันยาวนาน

ค่ำคืนนั้น สายลมฤดูหนาวพัดเอาความเย็นเยียบเข้ามาทางหน้าต่างห้องนอนของลี่อิงหลัน แสงเทียนวูบวาบตามแรงลม ก่อนที่เงาร่างสูงใหญ่ร่างหนึ่งจะก้าวข้ามขอบหน้าต่างเข้ามาอย่างเงียบเชียบดุจภูตผี

เสี่ยวชุ่ยที่กำลังจัดเตรียมชาอยู่ด้านนอกถูกดรรชนีสยบจุดจนหลับสนิทไปโดยไม่ทันตั้งตัว ลี่อิงหลันเงยหน้าขึ้นจากตำราพิชัยสงครามที่กำลังอ่าน สายตาเยือกเย็นไร้ความตระหนกตกใจ นางจ้องมองบุรุษในอาภรณ์คลุมกายสีดำสนิทผู้ยืนอยู่ท่ามกลางเงามืด

"ดูเหมือนว่าการแอบเข้าห้องสตรีในยามวิกาล จะเป็นความเชี่ยวชาญของท่านอ๋องนะเจ้าคะ" น้ำเสียงของลี่อิงหลันเรียบเฉย ขณะวางตำราลงบนโต๊ะไม้แกะสลัก

ร่างสูงก้าวออกจากเงามืด แสงเทียนกระทบใบหน้าคมคายราวกับรูปสลักของเซียวอ๋อง 'เซียวจ้าน' บาดแผลที่หน้าอกของเขาถูกพันด้วยผ้าสะอาดอย่างดี แม้สีหน้าจะยังดูซูบซีดเล็กน้อย แต่บารมีและความกดดันอันน่าสะพรึงกลัวรอบกายกลับไม่ได้ลดลงเลยแม้แต่น้อย

"บาดแผลของข้าหายดีแล้ว ด้วยผงถ่านและวิธีห้ามเลือดอันประหลาดของเจ้า" เซียวจ้านเอ่ย น้ำเสียงทุ้มต่ำลุ่มลึก ดวงตาคมกริบจ้องมองสตรีตรงหน้าอย่างพิจารณา "และองครักษ์ของข้าก็จัดการเก็บกวาดซากมือสังหารพวกนั้นเรียบร้อยแล้วเช่นกัน"

"ยินดีด้วยเจ้าค่ะที่ท่านอ๋องทรงปลอดภัย" ลี่อิงหลันผินหน้าไปทางถ้วยชา "ทว่าการที่ท่านอ๋องเสี่ยงอันตรายมาหาข้าถึงจวนตระกูลลี่ในเวลานี้ คงมิใช่เพียงแค่มากล่าวคำขอบคุณกระมัง?"

เซียวจ้านยกยิ้มมุมปาก ยิ้มที่ยากจะคาดเดาความคิด เขาเดินเข้ามานั่งลงที่เก้าอี้ฝั่งตรงข้ามอย่างถือวิสาสะ

"ข้าสืบเรื่องของเจ้ามาแล้ว... คุณหนูใหญ่ตระกูลลี่ สตรีผู้เคยได้ชื่อว่าอ่อนหวาน เรียบร้อย และลุ่มหลงในตัวมู่หรงจิ่นจนยอมทำทุกอย่าง" เซียวจ้านโน้มตัวมาข้างหน้า สายตาจับจ้องดวงตาคู่งามของนางราวกับจะมองให้ลึกถึงดวงวิญญาณ "ทว่าสตรีที่ข้าพบในวันนี้ กลับเป็นสตรีที่มีสายตาเต็มไปด้วยไฟแค้น รู้จักพิษร้าย รู้วิธีหลบเลี่ยงมือสังหาร และกล้าถอนตัวออกจากวงล้อมของมู่หรงจิ่นอย่างเด็ดขาด... เจ้าเป็นใครกันแน่ ลี่อิงหลัน?"

ลี่อิงหลันประสานสายตากับเขาโดยไม่หลบหลีก แววตาของนางนิ่งสงบดุจบ่อน้ำลึก "ข้าก็คือลี่อิงหลัน... สตรีผู้มองเห็นธาตุแท้ของคน และไม่ยอมตกเป็นหมากให้ใครเหยียบย่ำอีกต่อไป"

"เช่นนั้น เจ้าก็ควรรู้ว่ามู่หรงจิ่นมิใช่คนที่จะยอมแพ้ง่ายๆ" เซียวจ้านเอ่ยต่อ "เขากำลังใช้ตระกูลลี่เป็นบันไดไต่เต้าสู่อำนาจ และเมื่อไหร่ที่หมดประโยชน์ หรือเมื่อไหร่ที่เจ้าแข็งข้อ... เขาและคนเบื้องหลังจะทำลายตระกูลลี่ให้พินาศเพื่อปิดปาก"

คำพูดของเซียวจ้านตรงกับเหตุการณ์ในชาติก่อนจนหัวใจของลี่อิงหลันกระตุกวูบ แต่นางยังคงเก็บอาการไว้ได้อย่างมิดชิด

"แล้วท่านอ๋องต้องการสิ่งใดจากข้าเจ้าคะ?"

"ข้าต้องการเสนอ พันธมิตร" เซียวจ้านกล่าวชัดถ้อยชัดคำ "มู่หรงจิ่นมีผู้สนับสนุนลับอยู่ในราชสำนัก ซึ่งเป็นขั้วอำนาจเดียวกับที่ส่งมือสังหารมาลอบสังหารข้า ข้าต้องการลากตัวคนบงการเบื้องหลังออกมา ส่วนเจ้า... ต้องการปกป้องตระกูลลี่และเอาคืนมู่หรงจิ่นกับอนุภรรยาผู้นั้น มิใช่หรือ?"

ลี่อิงหลันหรี่ตาลงมองบุรุษตรงหน้า "ท่านกำลังจะบอกว่า... ท่านจะยื่นมือเข้ามาช่วยข้า?"

"ไม่ใช่แค่ช่วย... แต่ข้าจะดึงเจ้าออกจากวงล้อมของมู่หรงจิ่นโดยสิ้นเชิง" เซียวจ้านยืดตัวขึ้น สายตามั่นคงทอดมองนาง "ข้าจะมอบอำนาจ ร่มเงา และการคุ้มครองจากจวนเซียวอ๋องให้แก่เจ้า เพื่อให้เจ้าใช้สติปัญญาของเจ้าสู้กับพวกมันได้อย่างเต็มที่ โดยไม่ต้องกังวลว่าตระกูลลี่จะถูกมู่หรงจิ่นลอบทำร้าย"

"ข้อเสนอฟังดูดีเกินไปนะเจ้าคะ" ลี่อิงหลันหัวเราะเบาๆ ในคอ "ท่านอ๋องผู้สูงส่ง ไร้ความรู้สึก และไม่เคยยุ่งเกี่ยวกับเรื่องไร้สาระในจวนขุนนาง เหตุใดจึงยอมเสี่ยงก้าวเข้ามาในเกมแก้แค้นของสตรีตัวเล็กๆ อย่างข้า?"

เซียวจ้านเงียบไปชั่วครู่ ดวงตาคมปลาบจับจ้องริมฝีปากบางและใบหน้างดงามของนาง รอยยิ้มจางๆ ปรากฏขึ้นที่มุมปากของแม่ทัพผู้ไม่เคยอ่อนข้อให้ใคร

"เพราะเจ้าประหลาด... และข้าไม่ชอบเห็นสตรีที่มีสติปัญญาอย่างเจ้า ต้องไปเสียเวลาแปดเปื้อนกับขยะอย่างมู่หรงจิ่น" เซียวจ้านเอ่ยเสียงนุ่มทว่าทรงพลัง "อีกอย่าง... เจ้าเคยช่วยชีวิตข้าไว้ ข้าเซียวจ้านถือคติบุญคุณต้องทดแทน"

ลี่อิงหลันพิจารณาข้อเสนอในใจอย่างรวดเร็ว ในชาติก่อนนางต้องสู้เพียงลำพังจนตระกูลพินาศ แต่ในชาตินี้ นางมีสติปัญญาและหากได้พันธมิตรผู้ทรงอำนาจที่สุดในแคว้นอย่างเซียวอ๋องมาเป็นเกราะป้องกัน แผนการขุดรากถอนโคนมู่หรงจิ่นและไป๋ลี่ว์ก็จะยิ่งรวดเร็วและเด็ดขาดขึ้น!

"ตกลงเจ้าค่ะ" ลี่อิงหลันยกแก้วชาขึ้นตรงหน้าเขา "ข้ารับข้อเสนอแห่งพันธมิตรนี้... ทว่าขอเรียนท่านอ๋องไว้ก่อน ข้ามิใช่หมากของท่าน และข้าจะลงมือด้วยวิธีของข้าเอง"

เซียวจ้านยกยิ้มอย่างพึงพอใจ เขายื่นมือหนาออกมาแตะแก้วชาของนางเบาๆ

"ตกลง... หมากกระดานนี้ ข้าจะคอยเป็นเกราะป้องกันและเคียงข้างเจ้าเอง ลี่อิงหลัน!"